Letura bìblica për ël Dì ‘d Natal 2020

Vangel ëd Luca, capìtol 2, vos ëd Michel dij Bonavé e Pàul Castlin-a

Censiment e la Nassensa ‘d Gesù

1Ora, an col temp-lì a l’é rivà che n’órdinansa a l’é stàita publicà da part ëd Cèsar Augusto, che tùit a fusso anregistrà. 2Sta prima consegna a l’é stàita fàita quand che Quirinio a l’era governator ëd la Siria. 3Tùit a ‘ndasìo për fesse anregistré, ognidun an sò pais d’orìgin. 4Anlora ‘dcò Giusèp a l’é montà da la Galilea an Giudea, da la sità ‘d Nasarèt ant la sità ‘d David, ciamà Betlem, për motiv che chiel a l’era ‘n dissendent dël rè David. 5A l’é andaje për fesse anregistré ansema a Marìa, ch’a l’era staje promëttùa an mariagi e che già a spetava ‘n cit. Antramentre ch’a j’ero là, a l’é rivà për chila ‘l temp dël part, 7e a l’ha butà ‘l mond sò fieul prim-génit, a l’ha fassalo, e a l’ha cogialo ant na grupia, përchè a-i era nen ëd pòst për lor ant l’obergi.

La Vìsita dij Bërgé

8Ora, a-i ero lì davzin ëd bërgé ch’a stasìo ‘nt ij camp e ch’a goernavo ij sò strop ëd feje ‘nt la neuit. 9E n’àngel dël Signor a l’é presentasse dë ‘dnans a lor e la glòria ‘d Nosgnor a l’ha anvlupaje ‘d ciàir tant ch’a na son ëstàit ëstravirà e son ësburdisse nen pòch. 10Ma l’àngel a l’ha dije: “Àbie nen tëmma përchè – sté bin a sente[5] – iv nunsio la neuva ‘d lòn ch’a sarà ‘n grand motiv d’alegrëssa për tut ël pòpol. 11Ancheuj, ant la sità ‘d David, për vojàutri a l’é nassù ‘l Salvator, ch’a l’é ‘l Crist, ël Signor. 12Sossì av sarà ‘d marca: i trovereve ‘n cit fassà e cogià ‘nt na grupia”. 13E ‘d colp, ansema a l’àngel, a-i é staje na legion ëd l’armeja dël cel ch’a làudava Nosgnor e ch’a disìa: 14“Glòria sia a Nosgnor ant ij leugh ij pì àut! Che la pas a sia an sla tèra an mes a coj ch’a-j son agradì!”.

15E a l’é rivaje che dòp che j’àngej a son andass-ne për torness-ne ‘n cel, ij bërgé a son disse an tra ‘d lor: “Andoma donca fin-a a Betlem, e vëddoma còsa ch’a sìa lòn ch’a l’é rivaje e che Nosgnor a l’ha fane conòsse”. 16A son donca andàit an pressa e a l’han trovà Maria e Giusèp con ël cit cogià ant na grupia 17E dòp ch’a l’han vëddulo, a son butasse a conté a tuti lòn ch’a-j era stàit dit ëd cola masnà; 18e tuti coj ch’a l’han sentulo, a son ëstane ëstupì dle còse ch’a-j contavo ij bërgé. 19Marìa, da soa part, tute ste paròle-sì a-j tnisìa coma ‘n tesòr drinta al cheur e a pensava còsa ch’a podèisso significhé. 20Ij bërgé, peui, a son andass-ne glorificand e làudand Nosgnor për tut lòn che l’avìo sentù e vëddù: tut a l’era stàit pròpi coma ch’a l’era staje contà.

21Quand che peui a son passaje eut di për podèj fé la sirconcision a la masnà, anlora a l’han daje ‘l nòm Gesù, ël nòm indicà da l’àngel prima ch’a fussa stàit concepì ‘nt ël vènter ëd soa mare.

Presentassion ëd Gesù al Templi

22Quand peui ch’a l’è rivaje ‘l témp ëd la purificassion conforma a la Lèj ‘d Mosé, Giusèp e Marìa a l’han portà la masnà a Gerusalem për prësentela a Nosgnor, 23(conforma a lòn ch’a l’é scrit ant la Lèj ëd Nosgnor che ògni mas-cc prim-génit a l’ha da esse consacrà al Signor) 24 e per smon-e an sacrifissi na cobia ‘d tórtole o ‘d colombe giovo coma ch’a prescriv la Lèj ‘d Nosgnor.

La Professìa ‘d Simeon

25Ora, a-i era a Gerusalem n’òm ch’as ciamava Simeon e ch’a l’era n’òm giust e timorà ‘d Nosgnor. Chiel a spetava la consolassion d’Israel, e lë Spìrit Sant a l’era an su chiel. 26Lë Spìrit Sant a l’avìa arvelaje ch’ a sarìa nen mòrt prima ch’a l’avèissa vëddù ‘l Crist ëd Nosgnor. 27Anlora Simeon, cissà da lë Spìrit, a l’é vnuit ant le cort dël templi e a l’é trovasse là pròpi quand ch’a rivavo ‘l pare e la mare ‘d Gesù për porteje ‘l cit conforma a la costuma ch’a l’é la prescrission ëd la Lèj. 28Simeon as l’ha fass-lo dé an brass e a l’ha benedì Nosgnor Dé con coste paròle:29“Nosgnor! Adess, conforma a toa paròla, lassa andé ‘n pas tò servitor. 30A la fin, ij mè euj a l’han podù vëdde la salvëssa 31ch’it l’has prontà përchè tuti ij pòpoj a la vëddo. 32Chiel a l’é ‘n ciàir për arvelé Nosgnor a le nassion e la glòria ‘d tò pòpol Israel”.

33La mare e ‘l pare ‘d Gesù a së stupìo dle cose ch’as disìo ‘d chiel. 34Peui Simeon a l’ha benedije e a l’ha dit a Marìa, Soa mare: “Stà bin a sente: sto cit a l’é destinà a d’esse càusa dël tombé e d’arsuression ëd tanti an Israel e për esse ‘n segn ch’a-j faran oposission. 35A n’arzulterà ch’a saran arvelà ij pì përfond pensé ‘d tanti cheur e na spa at trapasserà l’istessa toa ànima!”

La testimoniansa d’Anna

36A-i era ‘dcò na profetëssa, Anna, la fija ‘d Fanuel ëd la tribù d’Aser. A l’era motobin veja. Sò marì a l’era mòrt quand ch’ a l’ero stàit sposà mach set agn. 37Da antlora chila a l’avìa vivù da vidoa fin-a a l’età d’otantequatr agn. A stasìa sèmper ant ël templi e a servìa Nosgnor di e neuit e con ëd digiun e d’orassion. 38Pròpi ‘n col moment-lì chila a l’é avzinasse a lor, a l’é butasse a ringrassié Nosgnor e a parlava dël cit a tuti coj ch’a spetavo la redension ëd Gerusalem.

39Quand ch’a l’han compì tut conform a la Lej ëd Nosgnor, a son tornass-ne an Galilea, a Nasarèt, sò pais. 40E ‘l cit a chërsìa e vnisìa fòrt ant lë spìrit pien ëd sapiensa, e la grassia ‘d Nosgnor a l’era su ‘d chiel.

Gesù ‘nt ël Templi

41Ora, sò pare e soa mare a ‘ndasìo tuti j’agn a Gerusalem a la festa ‘d Pasqua. 42Quand ch’a l’ha compì dódes agn, a son torna andàit su a selebré la festa coma ch’a l’era ‘d costuma, 43ma, pen-a passà ij di dla festa, mentre as ancaminavo për la stra për torness-ne a ca, ël fiolin, Gesù, a l’é restà andarera a Gerusalem sensa che sò pare e soa mare as na rendèisso cont. 44Pensand ch’a fussa an tra ij compagn ëd viage ‘nt la carovan-a, a l’han marcià na giornà prima ‘d butesse a sërchelo an tra ij parent e ij conossent. 45Avend-lo nen trovà, a son tornass-ne a Gerusalem an serca ‘d chiel.

46Dòp tre di a l’han trovalo ‘nt le cort dël templi, setà an mes ai magìster ëd la Lèj], antramentre ch’a jë stava a sente e a-j fasìa ‘d domande. 47E tuti coj ch’a lo scotavo as maravijavo ‘d soa inteligensa e ‘d soe rispòste. 48Quand ch’a l’han vëddulo, a savìo pì nen còsa pensene. Soa mare a l’ha dije: “Fieul, përchè it l’has fane parèj? Varda, tò pare e mi, i l’avìo pròpri ‘d crussi e it sercavo con afann!”. 49E chiel a l’ha rësponduje: “Përchè mai sercheme? I seve nen ch’i l’avìa da sté ‘nt la ca ‘d mè Pare?”. 50Ma lor a l’han nen capì lòn ch’a volèissa dì. 51Anlora a l’é calà con lor e a l’é vnù a Nasarèt e a-j j’era sogetà. Tutun, soa mare a tnisìa tute ste còse ‘nt sò cheur. 52E Gesù a chërsìa an sapiensa, an statura e ‘nt ël favor ëd Nosgnor e dla gent.

https://pms.wikisource.org/wiki/La_Bibia_piemont%C3%A8isa/Testament_Neuv/Luca/Luca_2

Scrivi un commento

L'indirizzo email non sarà pubblicato.


*