Duminica 12-12-2021 – Leture bìbliche an piemontèis

Dicembre 8, 2021 // Nessun commento

Le prime tre leture bìbliche ancheuj a buto l’acent an sla gòj, an sël mandé crij ‘d gòj, sàuté ‘d gòj! Arlegresse sèmper! “A-i é bin pòch da arlegress-ne ancheuj”, a podrìa dì cheidun a sta mira-sì … As trata nen, contut, d’esortassion “a gratis”, ch’a lasso ‘l temp ch’a treuvo. As parla, an efet, dël portament ëd base ‘d coj ch’a vivo ant la prospetiva dla fej bìblica, dl’impostassion dël cheur e dla ment ëd coj ch’a son fidasse al Dé ver e viv, ëd coj ch’a l’han arseivù volenté l’Evangeli (la Bon-a Neuva) ‘d Gesù Crist. Coj lì (e mach coj lì) a peudo sclamé (e fene l’esperienza): “Dé a l’é mia fòrsa. An chiel i l’hai fiusa. I l’hai tëmma ‘d nen. I l’hai nen tëmma dle disgrassie. Për lòn i l’hai gnun afann. I l’hai ant ël cheur la pas ëd Nosgnor – na ròba che peul nen spieghesse bin, ma ch’a-i é. Chi ch’a disìa parèj, tra l’àutr, a l’era soens gravà ‘d sagrin, e a savìa lòn ch’a disìa. As trata nen, però, ‘d na pastija për pasiesse ij nerv, për deurme. As strata nen ëd cheicòsa për an-nebié ‘l servel, coma ch’as tratèissa ‘d pijé na dròga. A l’é la condission, la premëssa d’assion ch’a l’ha da seurte an nojàutri. Coma ch’i vdoma ant la quarta letura, coj ch’a ‘rseivìo volenté ‘l mëssagi ‘d Gioann Batista, a-j ciamavo: “Còsa l’om-ne da fé adess?”. A-i è ‘d conseguensa d’assion ch’a seurto dal don ëd la pas dël cheur arconcilià con Nosgnor. An sù col fondament-lì i l’oma da desse da fé a A-i é d’assion costrutive da buté an pràtica an sël fondament e esempi ‘d Nosgnor Gesù Crist. Gnun-a depression e ‘d man fiache, pa nen ëd sicuresse false, ma d’assion “ëd qualità”, edificassion creativa. L’evangeli a l’é sèmper n’angagg: i l’oma da vivlo e proclamelo.

Duminica 5-12-2021 – Leture bìbliche an piemontèis

Novembre 30, 2021 // Nessun commento

La vnùa dël Salvator Gesù Crist a l’era stàita nunsià ‘d manera ciàira dai profeta d’Israel vàire sécoj prima, e peui da l’ùltim dij profeta, Gioann Batista – Batista a l’é pa ‘n nòm ma a veul dì “col ch’a batesa”. Gioann, ch’a vivìa ant ël temp ëd Gesù midem, a stà al sènter ëd nòstre leture bìbliche ‘d costa duminica, comprèis l’evangeli. Ël servissi ch’a l’avrìa rendù Gioann a l’era stàit preanunsià ‘d manera profética fin-a da sò pare, Zacarìa, apress ëd soa nassensa. Costa professia i la trovoma ancheuj ant la prima letura: la càntica ‘d Zacarìa, dal prim capìtol dl’evangeli ‘d Luca. An costa càntica, Zacarìa a làuda la fidelità ‘d Nosgnor Dé a Soe promësse arportà ant le Scriture Sante. Gioann Batìsta a dventa an cole soe paròle ‘l model ëd coj ch’a nunsio che an Crist i l’oma ‘l Salvator ch’a l’avrìa liberane “da la man dij nòstri nemis”. Col ch’a l’é ‘l nemis pì grand che mai nojàutri i podrìo avèj? A l’é ‘l pecà e la mòrt, ch’a n’é la conseguensa ùltima. Ant ël top d’ës mond, ël Crist as dimostra esse la lus, ël ciàir, për guidé ij pass ëd nòstra vita e mnene torna an comunion con Dé. L’anonsi dj’antich profeta a l’é presentane da nòstra sconda letura dal lìber dël profeta Malachìa. Cost profèta a l’avìa nunsià che ‘l Crist a l’avrìa “fàit brusé” la corussion dël pecà ch’a guasta ‘l cheur d l’òm tant da rendlo giust e agradì a j’euj ëd Nosgnor. As trata nen ëd teorìe, coma ch’i vëdoma ant la tersa nòstra letura, anté che l’apòstol Pàul a ringrassia Nosgnor për l’euvra ‘d trasformassion ëd le vite ‘d coj ch’a j’ero fidasse an Gesù ant le sità andova ch’a l’avìa predicà l’Evangeli. Ëdcò nojàutri i soma ciamà a liberess-ne da tuti j’antrap ch’a fan impediment a la pien-a acetassion d l’euvra ‘d grassia ‘d Gesù an nòstra vita e marcé parèj an sla vìa ‘d Nosgnor. L’om-ne mai pensà a chi ch’a vorìa che nojàutri i stèisso lontan da Chiel, e përchè?

Duminica 28-11-2021 – Leture bìbliche an piemontèis

Novembre 23, 2021 // Nessun commento

Chi ch’a l’é col ch’at arciama sèmper a la ment j’eror, ij pecà ch’it l’has fàit an passà, ch’it ses arpentiss-ne, ch’it l’has confessà e ch’it na ses ëstàit përdonà an Crist? A l’é ‘l nemis ëd Nosgnor ch’a vorìa dene ‘d torment për fene dubité dla grassia ‘d Dé. I dovrìo pa pensé che dij pecà confessà, chiel as n’arcòrda. I l’oma mach da angagesse ùmij an sla stra giusta che Nosgnor a l’ha mostrane, second j’espression dël Salm 25, ch’a l’é nòstra prima letura bìblica ancheuj. Le promësse ‘d Dé, ch’a l’é nòstra giustissia, cole ch’a son ëstàite anregistrà ant la Bìbia, a son ëd grassia e ‘d vita neuva, a son vere e a van sèmper an efèt. Coste promësse a son fortìe dal profeta Geremìa an nòstra sconda letura: a riguardo la vnùa dël Salvator Gesù Crist, “l’arbùt ëd giustissia” dla casà ‘d David. L’apòstol Pàul, ant la tersa letura, contut, a và bin dë dlà dla prima vnùa dël Crist: a varda a la certëssa che Chiel a vnirà torna an tra ‘d nojàutri. I l’oma da prontesse për col artorn, con na vita d’amor e ‘d santità. A l’é për lòn che nojàutri ij cristian i butoma pa nòstra speransa ant ëd fàusse promësse uman-e: sossì an guerna e an angagia. Peui, la letura da j’evangej an presenta ‘l discors profetich che Gesù a l’avìa fàit ai sò dissépoj a propòsit dj’aveniment bolversant ch’a na sarìo stàit amplicà an soa generassion ëd lor. A-j lo disìa pa për sagrineje, ma ‘d manera realìstica për rinforseje, l’ora che ‘d preuve a sarìo abatusse sà ‘d lor. S’a l’avèisso, an efet, vardà sèmper anans, a sarìo scampà da la dësperassion an sl’aspettativa d’ancontresse un bel dì con Nosgnor ant la glòria. An vardand anans con përseveransa, ëdcò nojàutri i podoma superé ij moment dificij quand ch’an càpito.

Dominica 21-11-2021 Leture bìbliche an piemontèis

Novembre 17, 2021 // Nessun commento

Le leture bìbliche dë sta duminica a nunsio la regalità ‘d Gesù Crist an sl’univers antregh. A-i é gnun d’àutri coma Chiel ch’a peussa salvene dai nostri pecà e esse la guìda sicura anvers tut lòn ch’a l’é ver e giust. Nòstra tersa letura, ciapà dal lìber dl’Arvelassion (o Apocalisse), a l’é cola ch’a lo fortìss an ëd tèrmin ciàir e inmedià. A buta an evidensa coj ch’a son ij sò privilegi, la sostansa ‘d soa euvra ‘d salvassion e che ‘n bel dì Chiel a sarà d’artorn an glòria, coma ch’a l’avìa nunsià. La regalità dël Crist, tutun, a peul nen esse mzurà, comparisionà, a lòn ch’a fan j’autorità ‘d ës mond. Coma che chiel a agiss a l’é motobin diferent da coma ch’i soma costumà a vëdde ambelessì. Che Gesù a sìa ‘n rè divers da tuti j’àutri as peul vëdd-se da nòstra quarta letura, ch’an conta ‘d la vòta che Gesù a l’era stàit rabastà an giudissi ‘dnans a Pilàt, ch’a l’era ‘l governator roman ëd la Palestin-a e ‘l rapresentant dl’imperator. Ansema ai cap di giudé, lor a pensavo d’esse ‘dnans a ‘n soversiv pericolos, un “concorent”, a un ch’a butava ‘n question soa autorità ‘d lor e ch’a fussa mach da eliminesse ‘l pì tòst possìbil. L’ùnica soversion che Gesù a l’avrìa rapresentà a l’era cola dij valor che lor a sostnìo e ch’a l’avrìo fàit bin a arnunsié. Nòstra prima e sconda letura an presento ‘l përsonagi dël rè David, protòtip ëd la regalità dël Crist, dont la famija Gesù a n’era ‘l dissendent. Ël Salm an parla dl’angagg ëd David a realisé an Gerusalem d’un templi degn ëd Nosgnor, për ancontresse con Chiel an preghiera e për dimostreje soa arconossensa për esse stàit sernù, chiel e ij sò dissendent, a sò sërvissi. La famija ‘d David a l’era stàita ciamà da Dé a esse lë strument ël pì important për porté anans ij sò propòsit an ës mond. La promëssa ‘d Dé, contut, a l’era condissionà da l’osservansa dël Pat ch’a l’avìa stabilì con israel, ch’a na definìa ij termo. Che d’àutr se pa ‘l rapòrt con Nosgnor Dé e l’ubidiensa a Soa volontà, a podrìa, an efet, dé na significassion a nòstra vita? Sossì a l’é fortì da le paròle darié ‘d David anans ëd meuire, ch’a son arportà an nòstra sconda letura. A son la selebrassion dl’Aleansa eterna an tra Israel e Dé, “l’acòrd ch’a conten ch’a l’é rangià e garantì precis”. A l’é mach cora ch’i butoma Gesù ‘n sël tròno ‘d nòstra vita, cura ch’i arconossoma e is sogetoma volenté a soa regalità ch’i trovroma ‘l compiment ëd nòstra vita.

Duminica 14-11-2021 – Leture bìbliche an piemontèis

Novembre 10, 2021 // Nessun commento

A-i é na diferensa ‘d sostansa an tra ij lìber dë stòria ch’an fan ëstudié ant le scòle e la Bìbia. Ij prim an parlo dle imprèise dij potent d’ës mond, ëd soe cort e dij gran edifissi ch’a l’han fasse fé a soa glòria ‘d lor. A l’opòst, la Bibia an conta la stòria ëd përson-e sèmpie, gent dël pòpol che, a j’euj dël mond a l’avìa gnun-a importansa – al massim mach për esse dësfrutà al servissi dij prim. An efet, a l’é la gent ch’a conta nen, ij déboj, ij mìser, cha l’han ant ij racont ëd la Bìbia l’amportansa la pì granda. A son lor ij protagonista ch’a fan la stòria ch’a l’ha ‘n valor pì grand ant ij propòsit ëd Dé. Mentre che l’orgheuj e l’arogansa dij potent a l’é fàit a tòch e umilià dal giudissi ‘d Dé, la Bibia a magnìfica ‘d përson-e tanme Anna, na fomna “da pòch” e “‘d provinsa”. Chila a patiss ëdcò la condission ëd podèj nen caté ‘d masnà e ‘d crasament. A l’é soa càntica ‘d làuda ch’a l’é l’oget ëd nòstra prima letura. Anna a ringrassia Nosgnor che chila a l’é stàita sernùa për buté al mond, malgré tut, un përsonagi ch’a sarìa stàit ëd significassion për dësvlopé la stòria ‘d Nosgnor: ël profeta Samuel. An costa càntica, Anna a buta an evidensa pròpi l’euvra ‘d Dé ch’a umìlia ij potent e esalta j’ùmij. La sconda letura a parla dl’aflission d’Anna për avèj nen podù caté ‘d fieuj, ëd soa preghiera afoà e coma Dé a-j la concèd. Chila a ‘avrà na masnà che peui a la consacra a Nosgnor e a dventrà ‘l gran profeta Samuel, ch’a pijerà ‘n pòst ëd significassion ant la stòria dla salvëssa. As trata dl’istessa stòria ch’a l’avrà sò cò, a sò temp, ant la vicenda ‘d Gesù ‘d Nasaret. Chiel, ch’a apartnìa pa a le caste dël podèj sivil e religios, a dventerà l’ùnich e sol Grand Sacerdòt përché nojàutri i peuda avèj l’intrada ant la comunion con Dé, parèj dësvergognand le pretèise dle religion d’ës mond. A dimostra sossì nòstra quarta letura, ciapà dai vangej. Chitand për sèmper con ij sò dissépoj ël Templ ëd Gerusalem, chiel a lo “bandon-a a sò destin” e a na profetisa la dëstrussion. A l’é për lòn che Gesù a avertiss ij sò dissépoj  ëd nen lassesse sbaluché da la grandeur ëd coj edifissi e liturgìe, përché la stòria ‘d Dé, cola ch’a conta ‘d pì, a va dapress a ‘d senté opòst a lòn  che cost mond, an soa vanità, tant a apressia. Costa-sì a l’é n’amonission che ‘dcò nojàutri i l’oma da manca d’arsèive. Cola sarà che nojàutri i sernoma?

Duminica 7-11-2021 – Leture bìbliche an piemontèis

Novembre 4, 2021 // Nessun commento

A peudo nen contesse le inissiative dl’òm, tant bon-e che grame, ch’a falisso dël tut. Che ‘d vergògna: a duro për un pò ma peuj a fondo coma ‘d fiòca sota la calor dël sol. Përchè a càpita parèj? Përchè, coma ch’a dis ël Salm 127: “S’a l’é nen Nosgnor ch’a fabrica la ca, a serv pròpi a gnente ch’ ij fabricant as dago tant da fé”. Dé a l’é ‘l sovran e a son mach ij Sò progèt coj ch’as compiran sicur. A son savi coj che, anans ëd fé cheicòsa, a serco ‘d comprende cola ch’a sìa la volontà ‘d Nosgnor e as na conformo. Cola-lì a l’é l’esperiensa ‘d Ruth, la moabita, dont la stòria i andoma anans a lese ancheuj. Chità ij sò dìo fàuss, coj ‘d soa gent, chila as angagia ‘d cheur con ël Dé ver e viv, ël Dé d’Israel. Parèj, chila as anseriss ant la stòria ‘d Nosgnor e a sarìa peuj dventà fin-a l’antica dël famos rè David. Nàutra ròba ch’a l’é pa durà, ma ch’a l’era mach provisòria a l’era la pràtica dij sacrifissi. Cola pràtica-lì a l’é vnùa a la fin quand che Gesù, ël Crist, a l’ha dàit Soa vita antrega an sacrifissi për ël përdon dij pecà, përchè ‘d sò sacrifissi lor a n’ero mach la prefigurassion profètica. An parla ‘d sossì nòstra tersa letura, ciapà da l’epìstola a j’ebréo. La futilità e l’ipocrisìa dij cap ëd la religion e dla polìtica, a la fin, a l’é cola che Nosgnor Gesù Crist a condan-a an nòstr a quarta letura, dal vangel ëscond san March. Lòn ch’a conta ‘d pì, a j’euj ëd Dé, a l’é la fej umil e la dedission ëd na pòvra vidoa, ch’a l’era antlora ‘d gnun-a ‘mportansa e fin-a dësfrutà e dëspressià. A sarà chila a esse anserìa, con tuti j’onor, ant la stòria ‘d Dé e pa coj-là. A sò compiment a vniran ij propòsit ëd Dé e lolì a l’é sicur coma la mòrt e ‘l giudissi ch’a vnirà dòp!

2 Crònache 1,2

Ottobre 28, 2021 // Nessun commento

Aparission ëd Nosgnor a Gibeon; Le richësse ‘d Salomon; Le preparassion për la costrussion dël Templ

Duminica 31-10-2021 – Leture bìbliche an piemontèis

Ottobre 27, 2021 // Nessun commento

“Nojàutri i l’oma ‘d mej!”: sto-sì a podrìa esse ‘l titol ch’i podrìo deje a le quatr leture bìbliche dë sta sman-a. Coste leture-sì a indirisso nòstra atension al Dé ver e viv, oponendlo a le promësse veuide ‘d coj ch’a comando an ës mond e a soe divinità. Chiel a l’é ‘l Dé d’Abram, d’Isach e ‘d Giacòb, ël Dé fedel e sincer ëd Gesù Crist. An efet i podoma pa fidesse ‘d coj che, an ësto mond, a l’han ëd podèj. Lor a peudo nen salvene, bele se, coma ‘d blagheur, a diso ‘d podèjlo fé. Ij cacam, ij papaver ëd cost mond a fan mach ëd promësse veuide e a veulo dësfrutene pr’ ij so anteresse ‘d lor. Ël Salm 146 a l’é la testimoniansa dël pòpol ëd Nosgnor ch’a làuda Col ch’a l’ha dimostrà d’esse ‘l Liberator, e che mach Chiel a peul ess-lo.  Ant la sconda letura i trovoma Rut, la moabìta, ch’a l’avìa fàit l’esperiensa dël Dé ver e viv e ch’a sarìa mai pì artornà a le divinità che soa gent a-j rendìa l’adorassion. Bele se chila a l’era ‘nt na situassion arzigosa an famija, a l’avrìa sèmper compagnà soa madòna Noèmi, ant la fiusa che Dé a l’avrìa provëddù për lor. La person-a e l’euvra dël Signor e Salvator Gesù Crist a l’é proclamà ant la tersa letura coma “pì granda” che qualsëssìa prèive e religion d’ës mond. A la fin, ant la letura da l’evangeli scond March, Gesù, quand ch’a respond a na question ch’a l’avìo proponuje an sij comandament, col ch’a l’é ‘l pì ‘d pèis, a dis: “…ël Signor, Dé nòst, a l’é l’ùnich Signor. Veuje bin a Nosgnor, tò Dé, con tut tò cheur, con tuta toa ànima, con tùit ij tò pensé, e con tuta toa fòrsa”. Për chiel, Nosgnor Dé a l’ha da esse amà e servì con tute nòstre facoltà, përché ch’a l’é degn e nòstra vita a dipend da Chiel ant tut e për tut.  

1 2 3 4 5 12